m6062550g7

http://sathaporn.exteen.com/20070517/name6062550

http://members.thai.net/PHYSICSMATAYOM/coulomb/coulomb1.htm

JUN16,2550b.e.

---

INPUT K(N*m^2/C^2)	9.00E+09	C1	D1	E1	F1	G1	H1	I1
M6062550G7COULOMB1_NO.	Fij=KQiQj/Rij^2	Q1(C)	Qj(C)	Rij(m)	Fij(N)	q(deg.)	Fx(N)=Fcosq	Fy(N)=Fsinq
1	F12=KQ1Q2/R12^2	1	1	3	1.00E+09	270	-1.84E-07	-1.00E+09
2	F13=KQ1Q3/R13^2	1	1	4	5.63E+08	180	-5.63E+08	6.89E-08
SUM Fx=?,SUM Fy=?	B5	C5	D5	E5	Fij_CODE	G5	-5.63E+08	-1.00E+09
F1(N)=SQRT(Fx^2+Fy^2)	1.15E+09	=SQRT($H$5^2+$I$5^2)	ANS5	E6	=$B$1*$C$3*D3/E3^2	G6	=SUM(H3:H4)	=SUM(I3:I4)
Tan (Alpha) = Fy/Fx	1.78	=$I$5/$H$5	ANS6	E7	=$B$1*$C$3*D4/E4^2	G7	SumFx	SumFy
Alpha(deg.)=ATAN(Fy/Fx)*180/PI()	60.64	=ATAN($B$7)*180/PI()	ANS7	E8	ANS1,ANS2	ANS2	ANS3	ANS4

 

vector_picture

http://sathaporn.exteen.com/images/m6062550g7/m6062550g7coulomb11.GIF
edit @ 2007/05/17 23:37:33

---

http://sathaporn.exteen.com



ผู้จัดทำ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่6/6 ปีการศึกษา2550
• นายธวัชชัย ทิพย์กำจร เลขที่ 22
• นายปิยลาภ จันทร์เปรม เลขที่ 26

  ---

  สมมุติฐานของเดอบรอยส์
  
  สมมุติฐานของเดอบรอยล์ เดอบรอยล์ ได้เสนอแนวความคิดว่าสารทุกชนิดนอกจากจะเป็นอนุภาคแล้วยังมีสมบัติความเป็นคลื่นอยู่ในตัวด้วย และสามารถยกตัวอย่างของสารที่แสดงสมบัติเป็นคลื่นที่มีระดับพลังงานเป็นช่วงๆ (quantized energy level)นั่นคือการสั่นของเชือกที่ปลายทั้งสองข้างไม่เคลื่อนที่ เชือกหรือลวดพวกนี้สามารถสั่นด้วยความถี่บางค่าเท่านั้น (ดังที่นิยมเรียกกันว่าความถี่ขั้นมูลฐานและโอเวอร์โทนต่างๆ) และการสั่นแบบนี้อยู่ในลักษณะของ คลื่นนิ่ง (standing wave) เดอบรอยล์ศึกษางานของไอน์สไตน์ในเรื่องของ สมบัติทวิภาค (อนุภาค-คลื่น) ของแสง และเสนอว่าสมบัตินี้ใช้กับสารอื่นๆได้ด้วย เขาหาความสัมพันธ์ได้ดังต่อไปนี้
  เนื่องจาก
  1. E=hf
  2. แต่ f=c/l
  3. และจากทฤษฎีสัมพันธภาพ E=mc²=cp
  4. เมื่อ p หมายถึง โมเมนตัมของอนุภาค และ c เป็นอัตราเร็วของแสง
  5. ดังนั้น hc/l=cp
  6. l=h/p
  
  ความยาวคลื่นที่เป็นไปตามนี้นิยมเรียกกันว่า ความยาวคลื่นของเดอบรอยล์ อนุภาคตัวแรกที่แสดงสมบัติความเป็นคลื่นโดยศึกษาได้จากการทดลอง คือ อิเล็กตรอนซึ่งเป็นผลงานของ ซี เดวิสสัน (C. Davisson) และ แอล เอช เกอร์เมอร์ (L.H. Germer) และผลงานของ จี พี ทอมสัน (G.P.Thompson) บุตรชายของ เจ เจ ทอมสัน ซึ่งได้ทดลองศึกษาการเลี้ยวเบนของลำอิเล็กตรอน และพบว่ามีสมบัติการเลี้ยวเบนคล้ายกับรังสีเอ็กซ์มากกว่าความยาวคลื่นของลำอิเล็กตรอนก็ตรงกับที่คำนวณได้จากสมการ l = h/p ด้วย นอกจากนี้ อนุภาคตัวอื่นที่แสดงสมบัติของคลื่นก็มีอีก เช่น นิวตรอน การเลี้ยวเบนของทั้งอิเล็กตรอนและนิวตรอนนั้น ต่อมาได้ใช้เป็นเทคนิคที่สำคัญในการศึกษาโครงสร้างของสารทั่วไปทั้งของแข็งที่เป็นผลึก ผง และของเหลว ในปัจจุบันได้นำเทคนิคดังกล่าวมาศึกษาโครงสร้าง 3 มิติ ของสารประกอบทางชีววิทยา เช่น โปรตีน แนวความคิดของเดอบรอยล์นี้ได้นำไปอธิบายสมบัติของอิเล็กตรอนในทฤษฎีของบอห์รด้วยว่า การที่อิเล็กตรอนเคลื่อนที่รอบนิวเคลียสเป็นวงโคจรที่เสถียรนั้น ถ้าพิจารณาในแง่ความเป็นคลื่นแล้ว หมายความว่าอิเล็กตรอนมีสมบัติเป็นคลื่นนิ่งเท่านั้น ซึ่งจะต้องเป็นไปตามความสัมพันธ์ที่ว่า ความยาวของเส้นรอบวงของวงโคจรของอนุภาคอิเล็กตรอนจะต้องเท่ากับจำนวนเท่าของความยาวช่วงคลื่นของอิเล็กตรอนนั้น
  ปรากฎการณ์คอมป์ตัน ( Compton effect )
  
  เป็นปรากฎการณ์สนับสนุนแนวคิดไอน์สไตน์ที่กล่าวว่าคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าเป็นอนุภาค โดย คอมป์ตัน ชาวอเมริกัน ทดลองฉายรังสีเอกซ์ความยาวคลื่นความถี่ค่าเดียว ไปชนกับอิเล็กตรอนของแท่งแกรไฟต์ พบว่ามีนอกจากจะมีรังสีเอกซ์เดิมที่กระเจิงออกมาแล้ว ยังมีอิเล็กตรอนของแท่งแกรไฟต์กระเจิงเพิ่มออกมาด้วย ดังรูป 15.22 โดยรังสีเอกซ์ที่กระเจิงเพิ่มออกมานั้นมีทั้งกรณีความยาว คลื่นเท่าเดิมและมากกว่าเดิม โดยยิ่งรังสีเอกซ์กระเจิงออกจากแนวเดิมมาก ยิ่งมี ? มากปรากฏการณ์นี้ไม่สามารถอธิบายได้ด้วยทฤษฏีคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า
  
  ในการอธิบาย คอมป์ตัน ใช้แนวความคิดควอนตัมพลังงาน ดังนี้
  1.รังสีเอกซ์ประกอบด้วยก้อนพลังงาน (โฟตอน) จึงชนกับอิเล็กตรอนแกรไฟต์ แบบอนุภาคกับอนุภาค เราสามารถใช้กฏอนุรักษ์โมเมนตัมและพลังงานได้
  2.การชนจะมีได้ 2 แบบ คือ ชนแบบยืดหยุ่น ซึ่งทำให้แลมด้าของรังสีเอกซ์ที่กระเจิงออกมามีค่าเท่าเดิม และชนแบบไม่ยืดหยุ่นซึ่งทำให้แลมด้าของรังสีเอกซ์ที่กระเจิงออกมามีค่ามากกว่าเดิม
  คอมป์ตัน ใช้แนวคิดดังกล่าวสร้างสมการเพื่ออธิบายปรากฏการณ์นี้ ซึ่งพบว่าสมการดังกล่าวสามารถอธิบายและทำนายปรากฏการณ์ได้ถูกต้อง คอมป์ตันจึงสรุปว่า เมื่อแสงและรังสีเอกซ์ ซึ่งเป็นคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าประพฤติตัวเป็นอนุภาคได้ คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าสเปกตรัมอื่นๆ เช่น คลื่นวิทยุ รังสีอินฟาเรด รังสีอัลตราไวโอเลต ไมโครเวฟ และรังสีแกมม่า ก็สามารถประพฤติตัวเป็นอนุภาคได้เช่นกัน
  ปรากฏการณ์โฟโตอิเล็กทริก (Photoelectric effect)
  เป็นปรากฏการณ์ที่แสงความถี่สูงตกกระทบผิวโลหะแล้วมีอิเล็กตรอนหลุดปัจจุบันนี้พบว่าวัตถุทุกชนิด ทั้งของแข็ง ของเหลว หรือก๊าซ เมื่อแสงความถี่สูงตกกระทบเกิดปรากฏการณ์ โฟโตอิเล็กทริกทั้งนั้น

  ---

  HOME

  ---

edit @ 10 Feb 2008 13:22:58 by physicsmatayom